داستان کوتاه سرباز بی دست و پا

ولنتاین چیست؟ تاریخچه ولنتاین ، سپندارمذگان روز ولنتاین ایرانی

خبٌ: این کلمه ‏ای است که زنان برای پایان دادن به مکالمه‏ هایی استفاده می‌‏کنند که در آن حق با آن‏هاست و شما باید خفه‏ بشوید. ‏
 پنج دقیقه: اگر مشغول لباس ‏پوشیدن است یعنی حداقل نیم ساعت. هرچند پنج دقیقه دقیقاً معادل پنج دقیقه است اگر به شما پنج دقیقه بیش‏‌تر زمان جهت تماشای فوتبال داده شده باشد. ‏
هیچٌی: این آرامش قبل از توفان است. معنی و مفهوم آن این است که باید به شدت گوش‏ به ‏زنگ باشید. بحث‏هایی که با هیچی شروع می‌‏شوند، غالباً با خبٌ تمام می‌‏شوند. ‏
 بفرمایید: این کلمه اصلاً ربطی به اجازه دادن انجام کاری ندارد. «اگه جرئت داری» در آن مستتر است.
 آه بلند: این در حقیقت یک کلمه محسوب می‌‏شود که معمولاً درست فهمیده نمی‌‏شود. آه بلند یعنی او فکر می‌‏کند شما یک احمق به ‏دردنخور هستید و او نمی‌‏داند چرا دارد وقتش را با ماندن و بحث با شما سر هیچٌی تلف می‌‏کند.
 اشکال نداره: این یکی از خطرناک ‏‌ترین جملاتی است که زن شما ممکن است به شما بگوید. اشکال نداره یعنی اون به زمان طولانی‏ تری احتیاج دارد که تصمیم بگیرد شما چگونه باید تاوان این اشتباه‏تان را پس بدهید. ‏
ممنون: از شما تشکر می‌‏کند. فقط بگویید خواهش می‌‏کنم. هیچ حرف اضافه ‏ای نزنید. خیلی ممنون می‌‏تواند نشان دهنده یک خطر بالقوٌه باشد.
 اصلاً هرچی: این ترکیب برای گفتن به حساب می‌رسم! یا مرده ‏شورت رو ببرن استفاده می‌‏شود.
 نه. نگران‏ش نباش عزیزم، خودم انجام می‌‏دم: یک جمله بسیار خطرناک دیگر. به معنی آن‏که این کار به دفعات متعدد به شما محول شده و حالا تصمیم گرفته خودش دست به کار شود. این حالت معمولاً منجر به حالت‏ی خواهد شد که شما بپرسید چی شده؟

روزی می شود که برگ برنده ات دل می شود
اما تو دیگر حاکم نیستی . . .
.
.
.
اگر نسیمی شانه هایت را نوازش کرد
بدان آن هوای دل من است که به یادت می وزد . . .
.
.
.
دستهایت را زیر تنهاییم ستون کن که من از آوارگی بی تو بدون میترسم  . . .
.
.
.
درود بر آدم های خوب ، آنها که در اندیشه ی دیگران تصویر زیبا می نگارند  . . .
.
.
.
عشق یعنی وقتی هزار دلیل برای رفتن هست
هنوز دنبال یه بهونه‌ای که بمونی . . .
.
.
.
چمن ها بی تو زیبایی ندارد / بهار و گل دلارایی ندارد
فریب کَس نخوردم جز تو ای یار / که دیگر کَس فریبایی ندارد . . .
.
.
.
احساس تو طروات باران است / بر زخم شکوفه های گل درمان است
هروقت که در هوای تو میچرخم / انگار نفس کشیدنم آسان است . . .
.
.
.
تو این  “مـــَــن ها “  را از خودت  “مــِـن‌ها”  کن
من میـمیرم برای باقی مانده ات . . .
.
.
.
 تا کی دل من چشم به در داشته باشد ؟
ای کاش کسی از تو خبر داشته باشد
 آن باد که آغشته به بوی نفس توست
از کوچه ما کاش گذر داشته باشد . . .
.
.
.
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود / آدم آورد در این دیر خراب آبادم
نیستم آدم اگر باز نگردم آنجا / زین جهت هست اگر باز کمی دلشادم . . .

سلام به همه ی عزیزان       

رمانی که می خوام معرفیش کنم اسمش جایی که قلب انجاست نوشته خانم تهمینه کریمی  

خب این رمان یک رمان عشقی مثلثی هست. شخصیتها واقا زیبا معرفی شدند و هیچ نقطه ی کوری در رمان وجود نداره به جز چند مورد که بعد از خوندن کتاب حتما متوجه میشید اما چیزی که خیلی جالبه کپی برداری خیلی دقیق از رمان های اقای مودب پور هست درسته نویسنده سعی در تغییراتی در رمان کرده اما اگه شما دوستان رمان های مودب پور رو خونده باشید به راحتی میتونید این رو تشخیص بدید .از شخصیت پردازی گرفته تا شیوه ی داستان سرایی تغییراتی که میشه روش بحث کرد تغییر جنسیت نقش اول رمان از مرد به زن هست و دوم پرداختن به یک داستان عاشقانه محض ، اما کتابهای مودب پور در خلال داستان به مشکلات جامعه نیز پرداخته . بقیه عناصر دست نخورده مونده از شخصیت معروف و محبوب طنز که میشه گفت یکی از عوامل مهم پر فروش شدن کتاب های مودب پور هست ، تا برگشت به گذشته ی یکی از شخصیت ها و باز گویی زندگی اون شخصیت در این رمان نیز وجود داره .اما چیز مهمی که هست نویسنده شاید شیوه ی  داستان سرایی رو کپی کرده اما به جرات میشه گفت یک داستان عشقی ناب رو تحویل داده .

اما در مورد خود رمان  داستان دختری رو باز گو میکنه که بعد فوت پدر مادرش در خارج از کشور به ایران برمیگرده تا به وصیت پدرش که دیدن خانواده ی مادریش که به خاطر اذدواج با یک فرد غیر ایرانی اون رو ترد کردند عمل کنه  که با ورود به این خانواده ماجراهای جدیدی  به وجود میاد .

معرفی شخصیت ها

رز : شخصیت اول داستان که رمان از زبون اون گفته میشه ،دختری زیبا که به افت و خیز اون در خانواده ی جدیدش و عشق و احساسات درونیش پرداخته میشه  این شخصیت چیز تازهای نداره که قابل ذکر باشه .

سامان تاجیک :شخصیت دوم  و بسایر طنز رمان که همراه رز در تک تک لحظه های اون هست رز به اون بسار وابستست و در تمامی مواقع این سامان هست که به کمک رز میاد .(در اینجا میخواستم اشاره ای به شخصیت های دوم رمان های مودب پور کنم که کاملا شبیه این شخصیت هستند البته ناگفته نمونه که این شخصیت تنها طنز اونها رو به ارث برده و یک فرد کاملا عادی هست برعکس کتاب های مودب پور که مغز متفکر رمان و فردی تحلیل گر به حساب میاد )

سهراب تاجیک : شخصیت سوم و برادر سامان که رز عاشق اون میشه  و شخصیتی بسیار ارام کم حرف و خجالتی  داره

بهزاد تاجیک :بزرگ خاندان در وسط های رمان به گذشته ی اون پرداخته میشه  کشمکش هایی که رز با اون داره بسیار زیبا پرداخته شده .

بقیه ی شخصیت ها فرعی هستند و چیز خاصی برای گفتن ندارن در ضمن در معرفی شخصیت ها نتونستم زیاد در موردشون توضیح بدم چون به نوعی لو دادن داستان بود امید وارم بعد از خوندن رمان دلدیل این امر رو بفهمید .

 اینم قسمتی از رمان تا با فضای رمان اشنا بشید.

بعد از خوردن دو بوق ارتباط برقرار شد و باز همان صدای روز قبل بود که جواب داد:اَلو بله.اَلو...بفرمائین.

باز که زبون بسته ای... بَهَ حداقل یه فوتی بکن دلمون واشه.فوت که دیگه بلدی؟

کسی از آن سوی خط صدایش زد:سامان... سامان....کجا موندی؟دِ بیا دیگه خبر مرگت. چه کار داری می کنی؟

صدا نزدیکتر شد:با کی داری حرف می زنی؟

سامان جواب داد:مراحم تلفنیه.منتظرم بزرگ بشه زبونش واشه.تو می گی اول می گه مامان یا بابا؟

صدا جواب داد:بگو چند تا تخم کفتر بندازه بالا حلّه.درضمن ما رفتیم می خوای بیا نمی خوای این قدر پاتلفن چمبره بزن تا کوچولوت زبون واکنه.

سامان جواب داد:خیلی خوب نمک پاش تو برو من الأن میام.

بعد خطاب به من ادامه داد:خوشگل مامان،شنیدی که دکتر متخصص بیماری های خاص چی فرمایش کردن دو تا دونه تخم کفتر بنداز بالا حله.اگه جواب نداد برو سراغ تخم بلبل اون دیگه رد خور نداره می سازدت حسابی اما اگه اونم افاقه نکرد دیگه از دست ما کاری ساخته نیست ما هرکاری می تونستیم براش کردیم باقی اش دست خداست.حالا دیگه ما رفتیم.بَرو بَچ منتظرن که بریم بیرون صفا سیتی،بستنی چوبی،عشق و حال،پس با اجازه قربون آقا.

گوشی را گذاشت به خودم آمدم باز در سکوت فقط به حرف های بی سر و ته اش گوش داده بودم با عجله یکبار دیگر شماره گرفتم بعد از خوردن چند بوق دیگر داشتم ناامید می شدم که باز خودش گوشی را برداشت.

ـــ جانم!...اَلو... لا اله الاا... تا دم در رفته بودما.

نفس عمیقی کشیدم و گفتم :اَلو.

ـــ اِ مبارکه.نه مامان نه بابا .الو.بچه های امروزی چه پاچه پاره ان.در حیرتم این تخم کفتره چه زود جواب داد!

میان حرفش دویدم و گفتم:باید شمارا ببینم.